domenica 15 settembre 2013

Koeien

Koeien

Dat is iets wat ik hier zeker mis: grazende koeien. Die staan hier in Italie allemaal in de melkfabrieken, oftewel de megastallen. Redenen lijken mij van economische aard (toch kost de melk 1,45 per liter) plus het onherbergzamere landschap. Maar in Zwitserland staan ze toch ook op de alpenweiden? 
Grazende, liggende, staande, lopende koeien: voor mij een oerbeeld van rust. Hun enorme schonkige lijven, grote weemoedige ogen, malende kaken, nieuwsgierigheid, geloei...alles vind ik mooi aan ze. Vandaar dat ik elke keer dat ik in Nederland ben, er fotoos van maak.
 
 


 




 
Beide onderste opgenomen bij Wilnis, rest op Terschelling in juni, waarbij op de onderste nog net een stuk van mijn blauwe tentje te zien is.

sabato 14 settembre 2013

Tellaro 13 september

Turkoois zeewater
slaat zich keer op keer
witschuimend
te pletter.

venerdì 30 agosto 2013

Dans

Onlangs bezocht ik een voorstelling van Compagnia Artemis Danza. Ik had er hoge verwachtingen van, want vorig jaar vond ik hun ballet op Verdi's 'Traviata' van een adembenemende schoonheid. Hier een prachtige compilatie van ongeveer 12 minuten:

https://www.youtube.com/watch?v=ADysdYJOxns&feature=player_detailpage

Nu zou er gedanst worden op een mix van Wagner's 'Tristan en Isolde' en Verdi's 'Aida', veelbelovend! In het programma las ik dat de muziek bij de voorstelling zonder zang zou zijn. Maar is dan een opera niet speciaal voor zang geschreven? Het kan als een interessant experiment uitpakken, dus ik wachtte af. 

Ik kan niet anders zeggen dan dat de dansers zich uit de naad gedanst hebben, maar hadden ze dat maar niet gedaan: voor mij was het te constant teveel gezwaai en gesmijt met alle ledematen en met het hele lijf. Dat geeft mij totaal geen emotie, net zoals ik het gespring en gehuppel op spitzen erg oppervlakkig vind. Ik ben van de langzame bewegingen, daarin zie ik passie en overgave. De af en toe mix met snelle bewegingen accentueert voor mij de langzame.  

Nu dit blogje toch over dans gaat, wil ik de trailer van 'PINA' toevoegen. Cineast Wim Wenders maakte enkele jaren geleden deze film over de Oost-duitse choreografe en ballerina Pina Bausch. Ook hier kan ik eindeloos van genieten.

https://www.youtube.com/watch?v=CNuQVS7q7-A&feature=player_detailpage   

martedì 13 agosto 2013

Vivere nella natura


Sinds een week of twee heb ik een nieuwe huisgenoot: Arthur de spin. Huisgenoot is wat overdreven: hij of zij woont buiten, in het hek naast de patio. Daar heeft hij in de passieplant zijn trechtervormig huis en uitgebreide jachtveld opgetrokken, van een zeer dicht wittig spinsel, waarin geen patroon te ontdekken valt. Het is een lichtbruine spin van ongeveer een cm lang, met 2 rijtjes zwarte pitjes op zijn rug;  gelukkig geen rode, want die zijn giftig. Zijn ontdekking herinnerde me aan Arturo de spin in Murlo, vorige zomer. De huisbewoner had zelfs een briefje opgeprikt bij zijn webje: "Woning van Spinnetje Arturo, huurder van dit gat in de muur. Niet storen! Ciao". Een humoristische dierenvriend! Dus een naam voor mijn eigen huisspin was gauw gevonden.



De lucertole (hagedisjes) laten zich wat minder zien sinds de katten er jacht op maken. Gelukkig heb Luna en Stella nog nooit kunnen betrappen op het vangen van een gecco (schonkig hagedisje met zuignappootjes) of een amaro (grote gifgroene beschermde hagedis van soms wel 50 cm lang):



maar ik heb wel al meerdere keren een padje moeten redden, en zelfs een keer een slang van ruim een meter. Deze hadden de poezen trots vòòr mijn deur gelegd, gelukkig bewoog ze nog en zag ik geen wonden, dus heb ik de katten even binnen opgesloten en haar naar wat groen gebracht. Ik had natuurlijk eerst goed gekeken of het een adder was of een slang, gelukkig het laatste, te zien aan de lange staart, de kleur, de bek en de ogen. Al snel was ze verdwenen, ze mankeerde dus inderdaad niets.


Over de buizerds, vleermuizen, everzwijn, uilen, vuurvliegjes, aardwormen, zwaluwen, dagkrekels, nachtkrekeltjes, merels, muizen en ratten, slakken, kolibrievlinders, ijsvogels, bosmieren, bijen, tijgermuggen en vele andere insecten een volgende keer.







Tot slot van dit blogje een ode aan de flora: 's ochtends is het pad dichtbij huis omgeven door vele lichtblauwe bloemen van de cichorei. Hier een filmpje van een week geleden rond 9 uur. Met veel vogelgezang, maar, om Kees van Kooten te parafraseren: de honderdduizend krekels stonden toen duidelijk nog niet aan!

 

giovedì 7 aprile 2011

Gebruiksaanwijzing























Bijgaande illustratie betreft de gebruiksaanwijzing van mijn laatst aangeschafte zonnebril. Hier lijkt dit nog aardig groot, maar in werkelijkheid is dit hele papiertje 90 bij 44 milimeter, en de Nederlandse tekst hierop (gelukkig is die er, naast maar liefst 13 andere talen!) is 15,5 milimeter lang, oftewel dus zo'n anderhalve centimeter. Hierop staan 16 regels tekst en 2 spatieregels, dus elke letter is minder dan één milimeter hoog. Wie o wie kan dit nog lezen? Toevallig ik, want ik ben erg bijziend, dus even een contactlens uitgedaan, en de tekst tot mij genomen. Die rept over alle Europese voorwaarden waaraan deze zonnebril wèl en aan welke zij niet voldoet. Maar is er dan geen richtlijn binnen de Europese Unie die een minimale lettergrootte van gebruiksaanwijzingen voorschrijft?

mercoledì 16 febbraio 2011

Fluorescerende kippenvleugels




De titel van dit blogje heeft al verraden waarover het zal gaan. Het is een vriend van mij overkomen, die de kippenvleugels wel 'ns koopt voor z'n honden. Hij haalde ze in het donker uit de koelkast, en toen bleken ze te fluoresceren! Dus duidelijk een groen licht uit te stralen. Uiteraard ging hij ermee terug naar de Esselunga, hier in Italie het equivalent van een luxe Albert Heijn. Die gaf hem z'n geld terug, en zei dat hij door het hoofdkantoor in Milaan hierover gebeld zou worden. Dat gebeurde, en hij had de indruk (hij is buitenlander) dat ze hem zwijggeld aanboden. Waarop hij niet is ingegaan.
Op de foto met de smullende persoon is Sonya Thomas afgebeeld, die wereldkampioen kippenvleugels eten is: zij werkte er 181 weg in 12 minuten. Uiteraard in Amerika. Na de wedstrijd had ze nog honger, en at er nog 20.

Misschien kopen u en ik wel vaker fluorescerende kippenvleugels, en hebben die zelf opgegeten of voor huisdieren gekookt. Want meestal halen we ze in een verlichte ruimte uit de koelkast, en dan treedt het effect niet op. Wie heeft ook deze fluorescentie-ervaring of weet er meer van?

sabato 4 dicembre 2010

Vorst


Bbbbrrrr........ kom net binnen na een aantal planten ingepakt te hebben tegen de vorst Er was nog geen vorst voorspeld voor deze nacht, maar het water in Bucks (=mijn Pastore Maremmano) drinkbak buiten was al geheel bevroren rond 10 uur. Heb dus de beide citroenboompjes ingepakt, en daarna de plastic hoes deels over de mini-plantenserre, met daarin een aantal super-vorstgevoelige planten, getrokken; in het donker lukte me dit niet helemaal, dus morgen verder.

Deze kou herinnert me sterk aan de afgelopen 10 winters die ik hier in het bovenappartement heb doorgebracht, zòòònder efficiente verwarming. Het ergste was het 's ochtends opstaan in een slaapkamer met een temperatuur van 4 graden.....BBBBBRRRRR in het kwadraat!!!!.En daarna: razendsnel mijn gezicht, oksels en kruis wassen bij een superklein electrisch kacheltje in de badkamer........daarna in de keuken bij een idem mini-kacheltje nòg sneller ontbijten. En vervolgens bracht ik vele dagen als volgt door: een half uur buiten werken in de zon (met 2 truien en jas aan), bijvoorbeeld om val-appeltjes te schillen voor appelmoes, kleding te verstellen en stoppen, een brief schrijven......, en vervolgens een half uur in de kou binnen werken, na nòg een jas extra aangedaan te hebben: beetje computeren, huishouden, strijkje, handwas. En dit vervolgens enkele keren herhalen, totdat de zon achter de bergrug verdwenen was.

Ik had wèl al metéén in mijn eerste jaar hier een complete CV-installatie aangelegd, van 13 radiatoren plus een zeer potenet ketel, voor ongeveer 12.000.000 lire, dus zo'n 13.000 gulden. Maar ondanks werkelijk alle beloftes van de burgemeester, is er nooit een gasleiding tot mijn huis, en de huizen hoger aan het pad, aangelegd. Je kunt dus hier in Italie niet op een burgemeester vertrouwen. Ik heb zelfs handtekeningenacties gehouden onder alle bewoners van het pad, maar ook dat had geen effect bij het gemeentebestuur.

Nu verwarm ik de woonkamer met airconditioning, op elektriciteit.